Bekijk hier het filmpje

Bekijk hier de animatie

Dispuut Appoggiatura Presenteert:

- GESTREEPT - 

Open Podium der NSA (Navigators Studentenvereniging Amsterdam)

op 1 feb 2012

in Club 8, A'dam

om 19:30

2 E entree

 Sfeervol filmpje van Delft in de herfst (2011). Geschoten met een Canon EOS 550D. Een film van Cornelis Bos en Helena Hunink (televisie/filmmaker - helenehunink.eu). Liedje: Day in, Day out - Artie Shaw & His Orchestra.

> Bekijk het filmpje hier

LINK NAAR VIDEO

Geluid uit

Op 13 november ga ik deze video loops allemaal in elkaar mixen in de MINIBAR in Amsterdam aan de Prinsengracht 478, u bent allemaal welkom.

Gewoon omdat het kan

Een hoop reclame en een hoop verwachting rondom de nieuwe film van Anton Corbijn.
Een fotograaf, dus dat zullen vast wel mooie plaatjes worden. En dat was inderdaad ook zo. Eindelijk een film waar het bios-breedbeeld lekker op het scherm kaatst, anders gezegd, uit de verf komt.

The American in drie woorden: Kijk en luister
Wat mij opviel is dat Corbijn het beeld net even anders gebruikt. Hij laat je echt kijken. Normaal, hollywood standaard e.d. film, wordt je erg geholpen met kijken naar het beeld. Hetgene op de voorgrond wil je zien, dus is het scherp en de achtergrond onscherp. Of je wilt ver kijken omdat daar iets gebeurt, dus de voorgrond is onscherp. Bij Corbijn is dat dus precies andersom. Heerlijk is dat, je denkt contstant dat je naar het verkeerde zit te kijken. Maar dat is niet zo. Je bent gewoon aan het kijken. Te gewoon. Juist doordat je iets niet goed kan zien (of juist iets wel) wordt je op scherp gezet. Corbijn laat je anders kijken naar de beelden die hij je geeft. Ook al is het onscherp, je ziet het toch wel.
Verder kwamen er heel wat thema's in deze film om de hoek kijken. Het christelijk geloof presenteert zich best goed. De prostitutiewereld ook. (Echt ontzettend zonde van die ene scene, die duurt onnodig lang, vind ik). Het gaat over professioneel moorden en sex als werk. Maakt dat je goed of slecht? Er wordt in geschoten, en raak ook! Niet perse heel veel, maar wel met stijl.
Het verhaal, zoals ik al zei, is erg mager. Je weet eigenlijk al de setting, als je de trailer hebt gezien of andere synopsis hebt gelezen, wordt er niet veel meer aan toegevoegd. Het bekende karakterontwikkeling, plotwendingen etc wordt helemaal niet gebruikt, dat hoeft immers ook niet. Het gaat Corbijn om iets anders. Wat weet ik niet precies. Maar de film is een moment-opname (Anton blijft een fotograaf he  je stapt in een verhaal, of eigenlijk begint de film met een einde van een vorig verhaal. Dan speelt het verhaal zich af en gaat het z'n gangetje en op een gegeven moment is dat gewoon afgelopen, ook echt afgelopen. Want, spoiler!, eerst denk je dat hij het overleefd heeft en dat het verhaal weer rustig verder kan gaan, ook al weet je dat de 100 minuten zijn gepasseerd, maar dan toch nog gaat hij dood. Dat is dan toch wel een klassieke verwachting waaraan de film voldoet. Maar de manier waarop George Clooney, om in ieder geval z'n naam een keer te noemen, die laatste scene speelt, is fantastisch! Wat een acteerwerk, wat een gezichten heeft die man, wauw! We weten allemaal dat hij er goed uit ziet en ook in deze film wordt zijn gezicht heel mooi in beeld gebracht.
Het is een rustige film, vooral omdat er, volgens mij maar een of twee keer, nauwelijks score onder is gezet. Als er muziek klinkt is het uit de scene zelf, zo ook dat 'leuke liedje' uit de radio in een überlelijk TL-cafeetje in Italië, maar dan het originele, sowieso origineel. Echt heel grappig dat dat er in zit.
Voor de rest hoor je dus heel goed voetstappen en omgevingsgeluiden, blijkbaar vindt de reggiseur dat belangrijker dan muziek die het geheel dichtplamuurd.

Er is nog veel meer te zien maar tot zo ver mijn eerste indrukken.

Ook valt er genoeg te zeggen over de poster die mooi is.

This movie is made for audition for a filmacadamy. I want to apply for Sound Design so the sound in this movie is the most important. The concept is lacking :)
made with Ableton Live + iMovie

LINK TO MOVIE

Jazeker, het leeft, het beweegt!

FILM

> Zie de filmpjes hier

Beschrijving

Met als inspiratiebron Bas Jan Ader (BJA) ben ik aan de opdracht 'To Die No More' begonnen. Dat dit over dood zal gaan was niet onontkombaar. Wat mij van BJA aansprak is de ludieke manier van uitvoeren, maar toch weet hij er hele basale thema's bij te betrekken. Simpel en droog is de kracht.
BJA gebruikt het 'vallen' regelmatig in zijn werken. Dit intrigeerde mij. Wat is vallen? Op hoeveel verschillende manier kan je vallen? En wat maakt express vallen anders? Dit geeft een ludieke tint aan de (korte) filmpjes van BJA. Maar deze ludieke acties zijn welgeplande performances. Het gaat over de balans tussen ludiek en symboliek.

Je moet falen/vallen en opstaan om verder te komen. Dat is interessant. Over het algemeen ben ik het daar mee eens. Ik kom dit ook tegen op de academie, maar ook in het leven kan je veel leren van fouten (je falen) die je maakt. Toen dacht ik aan mijn geloof als Christen. Ik hoor het wel eens om mij heen zeggen; 'Neem je eigen kruis op je, en wandel'. Dit heb ik even letterlijk genomen en heb een paar dagen een kruis gedragen op straat, in de metro en op de fiets. Het was dan een lichtgewicht houten kruis en niet een hele grote belemmering. Maar soms gebeuren er dingen in leven die niet zo fijn zijn. Daar moet je doorheen komen of er mee leven en soms zal je daarbij falen/vallen.

Jezus zegt in de Bijbel; 'Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.' Zo kwam ik op het idee een kruis te nemen als object om 'mee' te vallen of 'tegen aan' te vallen. Ook is het is een zeer religieus symbool wat veel suggesties en onderwerpen oproept bij de kijker.
Eigenlijk is het de kern van wat ik geloof. Als je in Jezus gelooft en hem accepteert in je leven (hoe cliché klinkt dat!) dan zal je het eeuwige leven krijgen, and you don't have to die anymore!